Աւետիս մեծ խորհրդոյ (տաղ Ջրօրհնեաց)

Աւետի՜ս մեծ խորհրդոյ
Խորհուրդ ծածկեալ մեզ յայտնեցաւ․
Աւետի՜ս, լոյս Հօր ծագեալ
Ի ծոցածին յէութենէ.
Աւետի՜ս, յայտնեալ Աստուած
Ի հողեղէն գոյացութիւնս․
Աւետի՜ս, առաքեցաւ
Հրեշտակապետըն Գաբրիէլ․
Աւետի՜ս տայր սրբուհւոյն՝
Դստեր Դաւթի թագաւորին․
Աւետի՜ս քեզ, Մարիամ,
Բերկրեա՛լ, ուրա՛խ լեր, Տէր ընդ քեզ։

Աւետի՜ս քեզ, Տիրամայր,
Սրովբէանման, քրովբէաթոռ,
Հուպ երրակի լոյս գերազանց,
Լուսոյն արփի վեհինաճեմ,
Սեռիցն ընթաց բիւրուցն իջեալ
Շողշողենի, փողփողենէջ,
Մանրահեղեղ, գաղտնի շաւիղ
Անծանօթի ճանապարհին։

Աւետի՜ս տանն Ադամայ,
Այսօր լուծան անէծք մեղացն․
Աւետի՜ս նահապետացն,
Ահա տեսին՝ ում ցանկային։
Աւետի՜ս մարգարէիցն,
Այսօր եղեւ լրումն օրինացն․
Աւետի՜ս քեզ, Բեթղահեմ,
Երկիրդ Յուդայ, տունդ Եփրաթայ։

Աւետի՜ս ծառոց ծաղկանց՝
Բողբոջախիտ, խիտասաղարթ,
Գոյն գեղեցիկ, պտղինաւէտ,
Ակնահաճոյ, համ քաղցրունակ,
Հոտ բուրազուարթ, փունջ խուռներամ,
Ծայրից վարդից փթթինազարդ
Թերթ տարածեալ ոսկեճաճանչ,
Տերեւախիտ կանաչացեալ։

Աւետի՜ս, երկրպագէր
Մեծ Կարապետըն Յովհաննէս.
Աւետի՜ս, բառնայր ի գիրկս
Եղիսաբեթ՝ մայրն Յովհաննու։

Աւետի՜ս տայր Յովհաննէս՝
Յորդ աղբերաց, հոյլ վտակաց,
Ջուր մանուածոյ ծիծաղ ծաւալ,
Կարկաչահոս, ուղխինահոս,
Ծայթինասէր, մանուածաւալ,
Շրջանապտոյտ մանր աւազին,
Հոլով խորոց մէտ մէտ զուգին,
Վա՜յր վե՜ր անէջ, վե՜ր վա՜յր ի վե՜ր,
Փութան ի ջուրսն Յորդանանու։

Աւետի՜ս քեզ, Յորդանան,
Քրիստոս ի քեզ գայ մկրտիլ.
Աւետի՜ս քեզ, Կարապետ,
Ձայն բարբառոյ յանապատէ․
Աւետի՜ս ինձ՝ Յովհաննու,
Ձեռն իմ զՏէրըն ձեռնադրէ.
Աւետի՜ս հրաւիրողիս,
Զհարսըն մաքուր սուրբ փեսային․
Աւետեաց եմ կոչնատէր,
Մի՛ հրաժարիք ի հարսանեացս։
Աւետի՜ս Յորդանանու՝
Լերինաթինդ, խոր վեհ ի վեր,
Ծըփին ի նոյն շտապ յորձանից,
Հրակոծ լերանց անձկին ի տապ,
Բոցն ի ծաւալ ծով խոր հերձաւ,
Ճապաղ ճեպով դարձ նոյն ի դարձ,
Խաղայր փութով ի տեսանել։

Աւետի՜ս տիեզերաց,
Այսօր հնչեաց Հայր ի բարձանց.
Աւետի՜ս որդւոց մարդկան,
Այսօր Որդին գայ մկրտիլ.
Աւետի՜ս հողեղինաց,
Տեսին զՀոգին աղաւնակերպ․
Աւետի՜ս յայտնեալ այսօր
Խորհուրդ Սրբոյ Երրորդութեան․
Աւետի՜ս միշտ երգեսցուք,
Քրիստոս օրհնեա՜լ է յաւիտեան։

Նախորդ | Հաջորդ