Նարեկացին` հովիւ. Կարոս խաչ

Ի

Նարեկացին հօտաղ էր Ձեւիկ գիւղի տանուտէրի մօտ: Մի օր դաշտում տիրոջ ոչխարներն արածեցնելիս նա մի մեծ կարոս (բոյս) է կտրում եւ խաչի ձեւ տալով` բերում է իր քառասուներկու գառնարած ընկերների մօտ: Սրանք սկսում են երկրպագել Կարոս խաչին: Յանկարծ խաչը թռչում է Գրիգորի ձեռքից, գնում նստում է ածուի մէջ եւ սկսում է փայլփլել: Նոյն գիշերը գիւղի քահանային երազում պատուիրում են Կարոս խաչը դաշտից տուն բերել: Լուսանալուն պէս քահանան կատարում է այդ պատուէրը եւ տուն բերելով` խաչը դնում է մի յատուկ տեղ: Խաչն անհատնում լոյս է սփռում քահանայի տանը: Մի օր գիւղի գզիրը հիւր է լինում քահանայի տանը եւ, իմանալով նրանից Կարոս խաչի գաղտնիքը, մատնում է տանուտէրին: Սա մարդիկ է ուղարկում քահանայի տունը, որոնք խլելով Կարոս խաչը բերում են տանուտիրոջ տունը: Նոյն գիշեր խաչը դադարում է լոյս տալուց, իսկ առաւօտեան էլ մտնում է Նարեկացու աղօթատեղի մօտ եղած հորի մէջ:

Սկզբնաղբիւր: Հ. Նարլեան, Նարեկացու վանքը, «Արեւելք», 1893, թ. 2758:

Նախորդ | Հաջորդ