Նարեկացին` պարտիզպան. բերքի շատացում

ԺԹ

Սուրբ Գրիգորը ելաւ-գնաց Ապարանքի Սուրբ Խաչ եւ երկու տարի այդ վանքի պարտիզպանը եղաւ: Օրը մի անգամ պարտէզում քաղ էին անում, իսկ առաւօտեան գնում-տեսնում էին, որ [բերքը] շատացել է: Մշակները գիշերով ելան գաղտնի գնացին պարտէզ: Երբ տեղ հասան, տեսան, որ Գրիգորը բազկատարած եւ ծնրադիր աղօթում էր: Սրբի բերանից ծիրանածաւալ լոյս էր ելնում եւ դարձեալ մտնում բերանը: Մշակները տեսնելով զարմացան եւ գնացին պատմեցին վարդապետին: Վերջինս վեր կացաւ, եկաւ տեսնելու: Հրաշքը տեսնելով` եկաւ-ընկաւ [Գրիգորի] ոտքերը, տարաւ վանք եւ ծայառում էր նրան իբրեւ Աստուծոյ հրեշտակի: Իսկ [Գրիգորը] մտքում ասաց. «Պէտք էր, որ ոչ ոք չիմանար իմ գործերը. այլեւս չեմ կարող այս վայրում մնալ», եւ ելաւ ու գնաց:

Սկզբնաղբիւր: ՄՄ ձեռ. թ. 9861, էջ 9ա-9բ:

Նախորդ | Հաջորդ