Նարեկացին եւ անողոք տանուտէրը

ԺԸ

Սուրբ Գրիգորին նստեցրին վանքի առաջնորդութեան աթոռին, եւ շարունակ սովորեցնում էր ժողովրդին: Գիւղի տանուտէր Գորգը, ով քառասուն աշխատող մշակ ունէր, եկեղեցի` աղօթքի տեղը, չէր գալիս: Մնաց մինչեւ կիրակի, եւ [Գրիգորն] ասաց նրան.

- Ինչո՞ւ եկեղեցի չես գալիս:

Նա ասաց․

- Շատ մշակ ունեմ. եթէ ես գամ, նրանք չեն աշխատի, իսկ ինձ ձեռք չի տալիս կիրակի օրը չաշխատելը:

Սուրբն ասաց.

- Եթէ կիրակի օրը աշխատեցնես, սատանայի բաժին կը դառնաս:

Գորգը վիրաւորուեց դրանից եւ ձին հեծնելով` գնաց Ոստան, երկու քուրդ բերեց եւ վարդապետի վրայ ուղարկեց: Սրանք շղթայ բերեցին-դրեցին վարդապետի ոտքին, եկեղեցու մէջ գլխիվայր կախեցին երեք օր: Սուրբի աղօթքով շղթան հալուեց, եւ վարդապետն ազատ արձակուեց: Քրդերը, որ սա տեսան, թողեցին, իրենց տեղերը գնացին: Մի քանի օր յետոյ Գորգն առանց հաղորդուելու մեռաւ գիշերը: Առաւօտեան լուր բերեցին վարդապետին: Երբ լսեց, ասաց․

- Հողը մեռելին մուտք չի տայ:

Գորգին տարան թաղեցին եւ երեկոյեան տեսան, որ Գորգը հողի երես է ելել: Եօթ օր` օրը երեք անգամ, թաղում էին, բայց հողը մեռելին մուտք չէր տալիս: Ընտանիքն ու ժողովուրդը լալով գնացին-ընկան վարդապետի ոտքերը եւ նրան առան-բերեցին մեռելի մօտ: Այդ ժամանակ Գրիգորը յիշատակեց Աստուծոյ անունը, խաչակնքեց մեռելի վրայ, եւ իսկոյն մեռելը յարութիւն առաւ, եկաւ-ընկաւ վարդապետի ոտքերը եւ երեք անգամ մեղայ եկաւ Աստուծոյ առաջ: Սուրբն արձակեց նրան մեղքերի կապանքներից: Ապա, երբ մեռելը խաղաղութիւն ձեռք բերեց, հողը նրան մուտք արտօնեց:

Սկզբնաղբիւր: ՄՄ ձեռ. թ. 9861, էջ 14ա-15բ:

Նախորդ | Հաջորդ