Մանկան հետ կատարուած հրաշքներ Նարեկացու բարեխօսութեամբ

ԺԵ

Աղթամարից մի մարդ կար, անունը` Անդրէաս, ունէր ամուլ կին, եւ զաւակ չունէին: Կնոջը վերցրեց եկաւ Գրիգոր Նարեկացու գերեզման եւ խնդրեցին սրբից իրենց որդի տալ: Սուրբ Գրիգորի բարեխօսութեամբ` Աստուած նրանց որդի տուեց, եւ յոյժ ուրախացան ու մկրտելով անունը Գրիգոր դրեցին: Երբ մանուկը եօթ տարեկան դարձաւ, հայրն ու մայրը կամեցան մանկանը վերցնել ու գնալ սուրբի տապանը: Նստեցին նաւակ եւ Վարդավառի շաբաթ օրը հասան ծովամէջ: Չարի ազդմամբ` քամի բարձրացաւ եւ նաւակը տարաւ Արճէշի դէմ` Ղարաքաշիշի առաջ: Մանուկն ընկաւ ծովը: Հայրն ու մայրը յոյժ ողբացին, մինչեւ աչքերը կուրացան: Ելան ցամաք եւ ամէն տեղ փնտրեցին, բայց չգտան իրենց որդու մարմինը: Կսկիծով ու դառն արտասուքով ելան-յետ դարձան իրենց տուն: Սպասեցին մինչեւ միւս տարուայ Վարդավառ: Գիւղացիներն ասացին Անդրէասին.

- Որդիդ ընկաւ ծովն ու մեռաւ: Դուք լալով կուրացաք: Եկէք գնանք սրբի տապանը, որ ձեր աչքերը լուսաւորի:

Եկան-հասան վանքի ջրաղացը: Ուրիշ երեխաներ առաջ գնացին, որ համբուրեն սրբի գերեզմանը: Գերեզմանի դուռը բանալով` տեսան մանուկ Գրիգորին ջրաթաթախ նստած գերեզմանի վրայ եւ զարմացան: Ուրախութեամբ յետ դարձան, աւետիս տուին նրա ծնողներին թէ` քո մանուկը կենդանի է եւ սրբի գերեզմանի վրայ է: Նրանք չհաւատացին, մինչեւ եկան իրենց որդու մօտ: Տեսնելով` ասացին որդուն.

- Պատմի՛ր մեզ, թէ ինչ եղաւ քեզ հետ:

Նա ասաց.

- Երբ ծովն ընկայ, այլակերպ [դեւը] բռնեց ինձ եւ կամենում էր խեղդել ծովում: Այդ ժամանակ Գրիգոր Նարեկացին երեւաց` ձեռքին գաւազան բռնած, եւ սաստեց այլակերպ դեւին ու ազատեց նրա ձեռքից: Ինձ առաւ, իջաւ ծովի յատակը, գաւազանով հարուածեց գետնին, փիլոնը գցեց գաւազանի վրայ` վրան ձեւացնելով, եւ ջուրը կամար կապեց ինձ վրայ: Չորս կողմը խաչակնքեց, եւ լուսաւորուեց: Ես ես հանգստանում էի ասես լուսեղէն պալատում: Ինձ ասաց. «Դու այստեղ մնա, մինչեւ ես գնամ, ուխտաւորների խնդրանքները կատարեմ»: Երկուշաբթի օրը վերադարձաւ եւ երկու նշխար բերեց ինձ, ես կերայ եւ ուժ հաւաքեցի: Եւ այսպէս ամէն շաբաթ օր երկու նշխար էր բերում ինձ: Իսկ այսօր ինձ ասաց. «Ահա քո հայրն ու մայրն իմ գերեզմանին ուխտի են գալիս: Եկ տանեմ քեզ եւ նրանց տամ»: Ինձ վերցրեց հանեց ծովից, եւ յանկարծ ինձ տեսայ նրա գերեզմանի վրայ: Իր ձեռքի թաշկինակով ինձ նշան տուեց թէ`սրանով կը լուսաւորես ծնողներիդ աչքերը:

Երբ [ծնողները] համբուրեցին սուրբ դաստառակը, նրանց աչքերը լուսաւորուեցին: Եւ ովքեր տեսան կամ լսեցին, զարմանալով հիացան ամէնքը եւ փառք տուեցին Աստծուն ու Նարեկացի սուրբ վարդապետին:

Սկզբնաղբիւր: ՄՄ ձեռ. թ. 9861, էջ 19բ-21բ:

Նախորդ | Հաջորդ