Մանուկ Գրիգորի հրաշքները

ԺԲ

Մէկ այլ օր վանքի համար առու էին բերում: Առուն հոսելով եկաւ-դեմ առաւ մի հսկայական քարի, եւ չէին կարողանում անցկացնել: [Եղիշէ] վարդապետն ասաց.

- Գրիգո՛ր, դու ել եւ գնա մշակի մօտ եւ մի հնար գտէք այդ մեծ քարից [ազատուելու] համար:

Սուրբ Գրիգորը գնաց ու տեսաւ, որ ահագին էր այդ վէմը, եւ հնարաւոր չէր մարդու [ջանքերով] առուն անցկացնել: Երեկոյեան միւս մշակները վանք վերադարձան, իսկ Գրիգորն այնտեղ մնաց: Վարդապետը հարցրեց նրանց, թէ ուր է Գրիգորը: Նրանք պատասխանեցին.

- Մնաց տեղում:

Վարդապետը երեկոյեան ելաւ-գնաց` տեսնելու, թէ ինչ է անում մանուկ Գրիգորը: Գնաց տեսաւ, որ քարի առաջ ծնկի է իջել եւ, ձեռքերը տարածած, աղաչում է Աստծուն: Երբ քարի վրայ խաչակնքեց, իսկոյն քարը պատռուեց, եւ ջուրն անցկացնելով` [Գրիգորն] այն վանք բերեց: Երբ Եղիշէ վարդապետը սա տեսաւ, Աստծուն փառք տուեց, իսկ մանուկ Գրիգորը մտքում ասաց․ «Պէտք չէր, որ իմ գործերն իմանար»:

[Գրիգորը] ելաւ-գնաց Ռշտունեաց երկիրը` իր քեռի Անանիա Շիրակվանցու մօտ, ով վանքի առաջնորդն էր: Անանիա վարդապետը Գրիգորին ասաց.

- Վե՛ր կաց, որդի, հա՛ց տար մշակներին ցորենի արտը:

[Գրիգորը հացը] վերցրեց ու գնաց մշակների մօտ: Մշակները սկսեցին ուտել եւ ասում են Գրիգորին.

- Եկ կեր եւ դո՛ւ:

Իսկ նա ասում է.

- Իմ ճաշի ժամը չէ: Դուք կերէք, իսկ իմ բաժինը պահէք:

Նրանք կերան եւ Գրիգորին բաժին չթողեցին:

Ասացին նրան.

- Ծարաւ ենք, գնա մեզ համար ջո՛ւր բեր:

Եւ նա գնաց: Իսկ նրանք նրանից գաղտնի հաւաքեցին փթիր, դրեցին գոգնոցի մէջ, ծալեցին դրեցին սեղանի վրայ եւ գնացին քաղ անելու: [Գրիգորը] ջուրը բերեց, մշակներին տուեց, իսկ նրանք ասում են.

- Գնա կե՛ր քո բաժինը, ահա թողել ենք քեզ համար:

Եւ նա գնաց, սեղանն իր առաջ բերեց, եւ Աստուծոյ անունը յիշելով՝ սուրբը խաչակնքեց վրան, բացեց եւ հաց տեսաւ, մինչ մշակները գաղտնի ծաղր էին անում: Բայց հրաշքը տեսնելով` զարհուրեցին, զարմացան եւ ընկան սուրբ Գրիգորի ոտքերը: Քաղի գործը թողեցին, եկան վարդապետի մօտ ու պատմեցին նրան Գրիգորի կատարած հրաշքի մասին:

Սկզբնաղբիւր: ՄՄ ձեռ. թ. 9861, էջ 4ա-5բ:

Նախորդ | Հաջորդ