Ձագայարոյց Նարեկացին

Ա

Վերջին ժամանակներում մի քուրդ էր տիրում Նարեկին: Այդ քուրդն իր շինականին մի հաւ տուեց` թուխս դնելու, եւ հաւը ձագ հանեց ու շրջում էր իր ձագերով: Անձրեւի ահից գնաց ձագերով մտաւ պատին յենուած մի երկանաքարի տակ: Չարի ազդեցութեամբ երկանաքարն ընկաւ հաւի վրայ եւ ջարդեց հաւին ձագերով հանդերձ: Իսկ այն կինը, որ հաւը թուխս էր դրել, քրդից վախենալով, յոյսն Աստուծոյ եւ սուրբ Գրիգորի աղօթքի վրայ դնելով, մեռած հաւն իր հատուած ձագերով դրեց մի փոկէ մաղի մէջ, հաւատով առաւ-տարաւ ու դրեց սուրբ Գրիգորի գերեզմանի մօտ, իսկ ինքը վերադարձաւ իր տառապալից աշխատանքին` մտքում շարունակ աղաչելով Աստծուն ու սուրբ Գրիգորին: Երբ մէկ ժամ անցաւ, տեսաւ, որ հաւը գրգրալով գալիս է կենդանացած ձագերի հետ: Զարմանալով փառք տուեց Աստծուն եւ ձագայարոյց վարդապետ սուրբ Գրիգորին:

Սկզբնաղբիւր: Յայսմաւուրք, 1706 թ., էջ ԵՃԻ:

Բ

Մի օր մի կին գնում է կիթ անելու: Թուխս է դրած լինում, ձագերը նոր են դուրս եկած լինում: Կիթից գալիս է, տեսնում, որ ճուտիկները տեղում են, իսկ հաւը չկայ: Դես-դեն փնտրում է, հաւը թոնրում սատկած է գտնում: Հաւը դուրս է հանում, նստում վրան լալիս, ասում. «Բա ես ի՞նչ անեմ այն ճուտիկների հետ: Վերցնեմ-տանեմ Գրիգորի մօտ, ով, ասում են, հրաշք է գործում. տանեմ տեսնեմ` մի ճար չի՞ տեսնի իմ հաւին»:

Ճուտիկները փեշն է լցնում, լալով առնում-գալիս թխսմօր հետ: Առնում-գալիս է Գրիգորի մօտ: Լալիս, խնդրում ու ասում է․

- Գրիգո՛ր, Աստծո՛յ սիրուն, այսպիսի բան է եղել, մենք լսել ենք քո հրաշագործութեան մասին:

Գրիգորը կնոջն ասում է․

- Մայրիկ, լո՛ւռ կաց: Փեշդ բացի՛ր:

Կինը փեշը բացում է, Գրիգորը երեք անգամ Աստուծոյ անունն է տալիս, խաչակնքում, ասում․

- Գցի՛ր գետնին` տեսնեմ:

Գցում է գետնին: Գցուելուն պէս հաւը գը՜ռթ, գը՜ռթ անցնում է ճուտիկների առջեւով, նրանց տանում:

Կինը ծնկի է իջնում, որ համբուրի Գրիգորի ոտքերը:

Գրիգորն ասում է.

- Ձայն մի՛ հանիր, հաւն առ ու գնա՛:

Կինն առնում է հաւն ու գնում:

Սկզբնաղբիւր: Գրի է առել Սենեքերիմ Շալջեանը 1915 թ. (ձեռագիրը գտնւում է ՀՀ ԳԱ ՀԱԺԲ արխիւում):

Նախորդ | Հաջորդ